die donnerse skoenboks

Vanaand sal ek alles in ‘n skoenboks sit

Al ons memories van die laaste 9 maande bietjie laat rus

Hier en daar is alles nog deurmekaar

Maar die skoenboks sal goed wees vir my hart

Daar sal ‘n traan wees (verseker)

Ek sal huiwer om dit klaar te pak

En as ek klaar is sal ek dit veilig bêre

Hoekom, my kind?

Want hierdie boks hou ook goeie herrineringe

Liefde?

So, wat is dit nou eintlik?

Is dit die tong-in-die-long sessies?

Is dit hande vashou?

Soen?

Omhels?

Is dit in jou oë?

Is dit eers in jou hart?

Is dit eers in jou?

Is dit dieselfde as lus?

Is dit net geldig vir een persoon op ‘n tyd?

Bestaan dit appart van die ander persoon?

Dit is die een ding wat in alle gelowe ooreenstem, die een ding wat jy nie fisies binne jou kan ontken nie, die een ding wat mense bymekaar bring. 

Dit is net daar binne jou al wens jy soms dit was nie. Dis deel van jou DNA. 

Dit is die omgee tussen mense, die roeping binne jou om jou hand uit te steek om hulp aan te bied, dit is die verval van haat.

Liefde is ‘n vreemde ding, maar wat sou ons sonder dit wees?

die wêreld soos ons dit ken?

Wat as jy wakker woed en besef jou nagmerries oortref jou wakker-wêreld?
Wat sal jy doen as die jy omdraai met ‘n klomp messe diep gewurg in jou rug?
Sal jy vir altyd die seer kan verteer?

Wanneer die leuens jou keel wurg sal jy kan asem haal?

Wat as jy eendag ál die grappies gehoor het

en niks jou meer laat skaterlag?

Wat as jou skatkis begrawe

maar net ‘n gejaag na wind was?

Sal jy dán nog glo?

Versuip in jou sondes

En raak opewonde

Oor wêreldse wonders

Noem jy dít leef?

Wie is (g)ek? [Vervolg]


Iemand bekends het eenmal gesê dat die definisie van mal wees is om dieselfde ding oor en oor te doen maar ‘n verskillende uitkoms verwag.

Ons is hasies wat agter ander hasies aanhardloop. Ons volg ons begeertes al weet ons dis nie rêrig wat ons nodig het nie. 
Ons kyk na bekende figure vir ‘n voorbeel wetend dat daai voorbeeld ook foute maak…

Hoekom volg ons heeltyd ander mense? Hierdie is nie ‘n game follow the leader nie…

Die aanhaling wat ek gebruik het pas nie rerig nie ek weet, maar vir my is die idee om ander mense se voorbeelde te volg juis die probleem. 

DINK EERS VIR JOUSELF

Hoekom is ‘uniek wees’ so weird

[ja, okay, die post maak nog nie heeltemal sin nie maar dis beter as wat dit was]

The cost of sanity in this society, is a certain level of alienation

die stap oor die gedroogte landskap


Die son skyn af op ‘n gedroogte landskap

-gedink dit was die einde-

my hart klop soos ek stap.

Lighartig soos die dag,

langwerpig soos die donker nag,

stap ek aan op hierdie gedroogte landskap.

Elke tree ‘n bevestiging

Elke asem ‘n stryd

Daar is geen ander opsie, só moet jy uit

Twyfel op my tong

Maar oortuig van my besluit.

Ek maak dit vas in my kop

En maak seker my hart weet

Ek gaan doen wat ek moet,

Al kry ek hoé seer.


Ek kom by haar

En kyk in haar oë

Soen haar lippe 

-so sag-

Ja, hiér het ek my hart verloor.

die ‘dom’ in mensdom

Seks. Dwelms. Drank.

-heeldag en heelnag lank-

bedink, bedoen en bedien ons.

Op die ouderdom van 14 word ons oop-en-bloot blootgestel aan dié dinge wat ons verkies om eerder nie ons ouers van te vertel, 

ons raak te koel vir die kerk,

ons verdrink in die lus om lustig te lewe en brand uit wanneer ons uit brannewyn uit hardloop.

Snaaks hoe dit wat so sleg is vir ons ons in die oomblik so goed kan laat voel. Na die tyd berou ons oor wat ons gedoen het maar ongelukkig is die manier van die wêreld nie vergeet en vergewe nie…

Die idee van seks maak my hartseer, eintlik, dit maak my naar. Mense besef nie die impak wat daai plesiertjie op die res van hul lewens gaan hê nie… 

Die onbeheerbare jaloesie en haat teenoor enigeiemand wat tevore aan haar geraak het, die snaakse wroeging binne jou siel waar jy wens jy het nie hierdie soort liefde al so vroeg in jou lewe geken nie…
En nous jy vas hier. In die worstelling tussen haat en plesier

Nou wens jy jy het nooit hiervoor gewens nie.

“Welkom in die grootmens-wêreld.”
Koud. Onplesierig.

Twee

Kyk bietjie dieper in my oë in en sien die skeure
Die hartspyn en letsels van my verlede

Ek sê nie dis jou skuld ni ek sê net hou my vas

My stem is sag en my hande bewe

Want daars hierdie beeld waarna ek strewe

Perfeksie, as jy dit so wil noem

Dit ruk my uit mekaar uit

En skeur my van binne

Ek sal altyd my geliefdes ondersteun 

Al voel ek elke aand eks die enigste een

Wat voel soos ek doen terwyl ek self nie weet wát om te doen

Hou my vas ek bewe

Hou my vas terwyl ek lewe 
Hierdie golf kom en gaan

Soos elkeen van ons

Die lewe is kort en die grafte is dors

Maar net n oomblik vra ek jou om diep diep in my oë te staar

En sien hoe gebreek ek werklik staan