‘n gejaag sonder wind


Na wat jaag die mens nou eintlik?

Is ‘n man op die Maan dan nou nie meer goed genoeg nie?

Bloed, sweet en trane

Tong in die kies

[Bloed]rooi in die wange

Hande arbeid vir die vlugtelinge

En handeroom vir die burgers

Mense word gebore soms as konings

En tog sal Salemo in al sy heerlikheid

Dan eers erken dat alles ‘n gejaag na wind is

Daar geen werklike rykdom te vinde is

G’n werklike vrede en rus van die wêreld wat ons so knus

Die mens jaag

Die mens jáág na iets

Iets wat daai leë kol in ons harte sal kan bewoon.

Tog soek ons vervulling nie van waar af dit vir ons belowe is nie…

Die mens wil mos nou eerder Mars toe voeter.

doen.


Sing

Sing saam

Sing spontaan

Sing die pyn weg en die stukkend reg

Sing uit volle bors en hou op sing sonder doel

Sing sodat jy voel

Sing totdat jy voel

Sokkie

Sokkie soet

Sokkie sappig

Sokkie jouself dood

Sokkie tot die musiek nie meer sinmaak nie

En jy verdwyn in die gedruis van die musiek

Jy haar om jou swaai 

En sy gly

Spring

Spring hard

Spring hoog

Spring na die begeleiding van die DJ 

Met sy krag oor jou lyf

Onthou jy is gesuip 

en dat jy enigeiemand hier kan vry

Geen gevolge om te dra

Geen jammer om te soebat

By jou vrou as sy vra hoekom sy haarself selebaat moes hou en jy jouself as ‘n slet openbaar

Skree

Skree jou longe uit

Skree totdat hulle jou hoor

Skree totdat jy jouself weer kan hoor

Totdat jy weer kan hóór

Totdat jy besef jy’s nie die as waarom die Aarde draai nie

Totdat jy besef jy skree op jouself

En jy luister

breinbakkend en verwonderend


Volstruise wat hul breine bak in die son
Terwyl skaduboom ‘n spoegspring weg staan

Een duif vas in ‘n wip

Ander, vriende, familie kyk nie eers terug

Arend hoog verhewe oefen krag uit op ligter kleure

Miners eet die eiers van hul mede se skoot

Hoenders vertrou die stukkie brood

Deur die seuntjies van die plaas gegooi om die hoender ‘n pastei te maak

Op die ou einde vlieg voëls terug as winter verby is

Na die land waar hulle weet hulle nie gelukkig gan bly nie

En doen niks daaraan nie

Net roetine? Instink miskien?

Sy


Sommige voëls verhuis jaarliks

om vir hulself ‘n warmer tuiste van te beskik

Sonder fuss

Sonder kommer

Sonder vasklou

Sommer net omdat hulle weet dis tyd.

Maar soms,

net soms,

vind daar ‘n mossie ‘n tuiste

Waar die klimaat nie verwissel

Waar jagters nie ‘n kwessie is

Waar hy gelukkig kan lewe

Waar sy hart kan rus

‘n Plek wat hom laat vergeet van die voriges

Alle seer van langs die pad genees

‘n Plek waar hy kan oud word

Sonder vrees vir die koue.

mag dit met jou goedgaan


Mag jy glimlag as dit sneeu

en dans in die reën

Mag jy gelukkigger wees

as wat jy gedink het jy kan wees

Mag jy soet slaap 

as dit donker raak

-sonder sonde-

en mag jy groet sonder wonde

Mag jou glimlag helder bly

Mag hy jou soen 

en mag jy smile

Mag hy jou bederf 

en nooit ophou blomme bring

Mag jy nooit klein klippies in jou skoen hê nie

Mag jy nooit wonder wat om te sê nie

Mag jy boeke lees wat jou asem wegslaan

En mag jy lééf 

voor jy vergaan

Cliche. Cliche?


wat as ons gan verlief raak

wat as eK en jy fotos gaan neem wat eendag teen ons huis se mUre gehang gan word

was as ek eendag jou hand gan vRa

en wat as ons eendag saam aan die slaap gaan raak

wat as jy die laaste een is wat ek ooit gaan soen

wat as ek eendag sê “ek weet nie wat ek sonder joU sou doen”

wat as jy die Mamma van my kinders word

wat as jy eendag saam my kerk toe gaan

wat as jy saam my praat oor hoe ons die kinders groot gaan maak

wat as myne joune word en joune myne

wat As ons saam eendag die strate rooi gan verf en die wêreld groen van jaloesie gaaN maak

wat as ons dit als weet sodra ons hande raak

wat as ek net met jou gan praat.

Drie

Nou lê ek hier

Staar na my foon

En wonder hoekom my kop nie kan rustig raak nie…

-ek moes al tienuur geslaap het-

Ek wou nog altyd gan paartie

Doppe drink saam die cool kinders en sewe girls in ‘n aand vry

Tog in my hart weet ek 

Ek gan dit nie regkry nie

Ek is bang.

Ek is skaam.

Of weet ek ek gaan spyt wees?

Dalk as ek dink aan haar (soosin sy wat vir ewig myne gan wees) wens ek dat ek haar eerste soen sal wees…

En ten opsigte van doppe drink wil ek eerder my tyd aan iets konstruktiefs spandeer… Soos hierdie. Skies ek’s so lank weg gewees.

Jy sien ek’t net bietjie tyd nodig gehad om asem te haal. Die lewe te beleef en te huil oor vriende wat ek nooit weer gaan sien nie. Ek moes leer vasbyt en van voor af my waardes leer en erken. Errken.. Err-kên…

Erken.

Ek erken ek is swak. Ek erken ek is seer. Ek erken ek is bang vir dit wat ek nie weet. Ek erken dat elke nou en dan as daar ‘n stuk rommel lê ek dit sal los en dit nie my probleem sal maak nie. Ek erken ek wil soms nie met mense praat nie. Ek erken ek wil soms net met IEMAND praat want ek voel verskriklik alleen en sy’t so vinnig aanbeweeg. Ek erken ek sukkel om presies te sê wat ek glo. Ek erken ek glo in die Here God daarbo. Ek erken ek weet daar’s ‘n doel met my. Ek erken ek sukkel maar ek erken ook dis okay.

Ek erken dis laat. En ek erken ek’s moeg. Maar ek dink ek’s vir nou klaar met die kroeg.